فروغ درونم

پس مزخرف ها

زن باید مثل فروغ باشه .

وقیح نیست ، ولی بی پروا میتونه زن باشه با تمام حسِ زنانگی.

عشق چون در سینه ام بیدار شد

از طلب پا تا سرم ایثار شد

این دگر من نیستم ، من نیستم

حیف از آن عمری که با من زیستم

ای لبانم بوسه گاه بوسه ات

خیره چشمانم به راه بوسه ات

ای تشنج های لذت در تنم

ای خطوط پیکرت پیراهنم

برچسب‌ها: اندراحوالات, لعنتی ها

+ نوشته شده در شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۷ساعت توسط آقای خورشید |