مشکل همه نسل من بی حوصلگی و بی صبری زیااااد 

همه بی اعتماد و بی حوصله 

اولین باری که نشستم به قیاس خودم با دخترای دیگه خیلی شاکی شدم،

اونا وقت داشتن و من نداشتم.

من هیچ وقت از کار شاکی نبودم،

یه روزایی سخت شده ، زیاد شده اما شاکی نشدم ،

من هیچ وقت از بقیه و اتفاقات اطرافم شاکی نشدم،

شرایط آسون نبوده، کار هم کم نبوده اما شاکی نشدم.

بجاش از خودم شاکی بودم ،

شاکی بودم که چرا بیشتر تلاش نکنم ، که چرا بیشتر صبور نباشم ، که چرا بیشتر مراعات وضعیت و حس های عزیرانم نکنم و الی آخر ...

من همیشه از خودم شاکی بودم برای انتظار بیشتر از خودم.

بعد تلاش بیشتر کردم ، مسئولیت بیشتر قبول کردم، چیزای بیشتر یاد گرفتم، بزرگ تر شدم گاهی پیرتر.

من تفاوت خودم با آدم های دیگه شناختم.

من از کسی بابت شرایط خودم شاکی نیستم. 

هر کس که چرایی داره ، 

می تونه چگونگی تحمل کنه.

+نیچه