از سر ظهر که علی آن ماجرا را برایم تعریف کرد، تمرکزم را برای فکر کردن از دست داده بودم.
چقدر می تواند خانواده و دوست و نزدیک وجود داشته باشد که صورتشان با سیلی سرخ نگه می دارند. و ما بی اطلاعیم. حالا ما هم همچین در بخور بخور و دارااا نبودددیم و نیستیم اما در هر لقمه دعا کردم که کسی امشب را بی شام عید نباشد.