دخترک کتش را روی شانه هایش انداخته بود و از روی گوشی همراهش چیزی را می خواند ، با صدای ریز و کشیده. حجم موزیک جازِ کافه را از 90 به 60 و به 30 رساندم. جلوی رویم کتابی باز بود اما به صدای او گوش می دادم.

به صدای دخترک گوش نمی دادم، بلکه من به سکوت دلنشین و پسرک رو به رویش گوش می دادم که چگونه خیره غرق لحنی عاشقانه بود و لذت می برد و لذت می بردم.

+بر سر سفره احساستان اگر جایی بود سخن ساده تبریک مرا بپذیرد.