دیگر اگر ناراحت باشم لبخند نمی زنم ، یا اگر روزگار تلخی ای بر من عارض داشت و ضربه ای مهلک خوردم همان اندازه قرار است ماتم بگیرم می گیرم و برای حفظ تریپ و شخصیت الکی به مردم لبخند تحویل نمی دهم، شخصیت من زمانی کامل است که به طرف مقابلم بفهمانم که اکنون زمان مناسبی برای خوش و بش کنار من نیست و یا او در آن لحظه آدم مناسبی برای بازگو کردن اتفاق های زندگی ام نیست پس لطفا مانند افراد با شعور و بالغ اندکی سکوت برایم هدیه بیاورد.

به همین دلیل دیگر نیاز نمی بینم دروغ بگویم ، یا احوال خود را آنگونه که نیستم بیان کنم. کسانی که مرا همان طور که هستم دوست نمی دارند می توانند بروند. من نمیخام دروغ بگویم به آنان و یا لبخند قلابی تحویلشان بدهم ، این کار دور از شان دوستی ست.