نمی دانم تا حالا به تبلیغات انیمیشنی تلوزیون دقت کرده اید یا نه ! این تبلیغات هیچ وقت موثر نیستند ، یعنی وقتی تا با کسی روی یه نیکمت نشینید، نمی توانید درک کنید، او در چه نیمکتی نشسته است.

برای مثال انیمیشن "دعوت تفکیک زباله"را اگر دیده باشید، آقایی چاق و بدقواره رو به مردی عینکی و متناسب می گوید" زباله زباله ست دیگه ترو خشک نداره". یعنی ما در این داستان یک مرد چاق افراطی نفهم داریم که متوجه تمایز بین زباله تر وخشک نیست. آیا مردم جامعه فرق تر و خشک را نمی دانند؟ این در صورتی است که اکثرا ما به علت عدم عادت جداسازی زباله و یا نداشتن تعداد و جایگاه مناسب برای سطل اشغال های مجزا ست که زباله ها را سخت تفکیک می کنیم و یا ما با دیدن ماشین ها حمل زباله که بدون تفکیک زباله ها را جمع آوری می کنند، جداسازی را بی معنا می بینیم.

 این انیمیشن (!!) به ما می آموزد که اگر نیاز باشد هر فکر، عادت و فرهنگی رو تبلیغ کنیم باید ابتدا بتوانیم وارد فرهنگ غلط شویم. آن بشناسیم و سپس از سمتِ نقطه ضعف و کمبودها، جایگزین مناسبی پیشنهاد بدهیم و سپپپپپپس محترمانه از آن ها بخواهیم  این عادت نا مطلوب را کنار بگذارند.

+سابقا شنیده بودم در سال های رخ دادِ ww2، در یک شورش مردمی، افسری برای پراکنده کردن شورشیان وارد میدان می شود. این افسر برای خودش و تمامی مردمانش احترام قائل بود. او بعد از وارد شدن به میدان و مرکز شورش به جایگاه پشتی ماشین رفت و بلندگویی در دست رو به مردمی که شورش کرده بودند گفت: "مردم عزیز به من اطلاع داده اند که یک سری شورشی در این منطقه ایجاد آشوب کرده اند لطفا به سمت منازل تون حرکت کنید تا ما بتوانیم شورشی هارو دستگیر و برای شما ارامش ایجاد کنیم "

گفته می شود کمتر از ده دقیقه هیچ فردی درمیدان حضور نداشت.

این سبک از تبلیغات (تفکیک زباله) و سایر تبلیغات در قالبی عظیم تر ، نشان دهنده ی کمبود تفکری، محترمانه است ، یعنی کسی این تبلیغ را پیشنهاد و ارائه دست مردم را یک مشت آدم چاق،علاف، بد دهن و بی فکر می داند که فرق زباله، تر و خشک را نمی دانند و بخاطر عدم شعور تفکیک نمی کنند نه فرامموشی نه بعلت کمبود امکانات ، و یا شرایط نا مناسب .

من متاسفم برای این تبلیغات.