خیلی از ما بلد نیستیم آرزو کنیم، حتی آرزو هایمان را از روی دست دیگران تقلب می کنیم .
شكل روابطمان، حرف های خودمانی مان، حتی نوع محبت هایمان را هم از روی دست دیگران تقلب می کنیم.
خیلی از ما حتی نمی دانیم قلبمان چه می خواهد،

یک لیست جلو دستمان گرفته ایم و از این و آن ایراد می گیرم .

برای دوست داشتن هایمان نگران حرف مردم نباشیم.
برای خنده و گریه نگران قضاوت دیگران نباشیم.

بیشتر خودمان باشیم و کاش بیشتر دیگران توان فهم این موضوع را داشته باشند.
اخم کنید، گریه و خنده کنید، دوستی کنید، به آغوش بکشید، غر بزنید، ببوسید … آن هم به شکل خودتان.
باور کنید دوست داشتن را نمی شود از دست کسی تقلب کرد.
خیلی از ما بلد نیستیم با خودمان رو راست باشیم . حتی انکار می کنیم که دوست داریم دوست داشته شويم.
همه ی ما آدم هستیم و پشت چهره جدی، مصمم، رسمی و قدرتمندانم یک نفر وجود دارد که دوست دارد گاهی غر بزند، گاهي الکی لوس بشود، برایش آهنگی خوانده شود، پیام یکهویی برایش بیاید، کسی دستش تنگ در دست بگیرد، غذا مورد علاقه اش پخته شود، "كجايي؟ دلم برایت تنگ شده است" بشنود،
شریک شود، بی بهانه بع آغوش کشیده شود، قضاوت کند اما تایید شود، کسی نگران سلامتی اش باشد …نگاهی ببیندش بی آنکه ترس از بي منطقي و زشت دیده شدن داشته باشد.

من اما دوست داشتم لذت ببرم ، ساده، آسوده برای آرامش.

باريكلا شما چقد دل گنده ايد!!!